อืม.......

ทุกอย่างเริ่มจะผ่านไป

ตามทางที่มันควรจะต้องเป็น

ไม่ฝืน อีกแล้ว

เหนื่อย

อยากจะจับ

ไปวางไว้ตรงไหน

ไปทำอะไร

ก็ตามสบายเถอะ

บอกแล้วว่าเหนื่อย

ไม่สู้แล้วจริงๆ

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

อยากทำให้ได้อย่างเพื่อน

เพื่อนที่มีเพียงคนเดียวในภาค

เพื่อนที่เหมือนกันในหลายๆอย่าง

แต่ต่างกันที่มันกล้ากว่าตาลเยอะ

มันกล้าที่จะเลือกทางเดินของตัวเอง

ลาออกจากจุฬาฯทั้งๆที่ยังไม่แอดใหม่เลย

มันกล้าพูด บอกความต้องการของตัวเอง

มันเป็นเหมือนสิ่งจำเป็น เป็นเสียงหัวเราะ

แต่มันก็ดันลาออกไป

 

ทำไมแกต้องลาออกไปด้วย

แกทิ้งกันเฉยเลยนะ

นิสัยไม่ดีเลย

ไหนแกบอกว่าเป็นห่วงชั้นไง

แกโกหกกันนิ

ปีหน้าก็ต้องเข้าภาคแล้ว

แกก็รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นในภาค

ชั้นไม่มีเพื่อนในภาคนอกจากแกนะเฟ้ย

แกลาออกไปแล้วชั้นจะเป็นยังไง

แกไม่เป็นห่วงชั้นแล้วหรอ

$@$!%$&@#@$

อยากจะโวยวายมากกว่านี้

แต่เพราะคำพูดของแก....

"ปีนี้ขอชั้นทำตามฝันชั้นบ้าง
ตลอดหนึ่งปีมานี่ชั้นทนเรียนที่นี่มาเพื่อพ่อเพื่อแม่
เพื่อสิ่งที่เรียกว่าหน้าตาทางสังคมที่พ่อกับแม่ภูมิใจหนักหนา
ภูมิใจจนไม่คิดถึงความรู้สึกลูกบ้างเลย 
ชั้นทนมามากพอแล้วนะแก
แกก็เข้าใจนี่
ที่นี่มัน.. ชั้นทนไม่ไหววะ
แต่แกยังทนไหวสินะ ชั้นว่าแกทำอย่างชั้นเหอะ"  

ทุกอย่างมัน..

เฮ้อ~

อยากไปอยู่กับแกจัง

แม่ฟ้าหลวง

คะแนนพวกเราสองคนก็น่าจะติดเน๊อะ

แต่เค้าคงไม่กล้าพูดกับพ่อแม่อย่างที่แกพูด

โดยเฉพาะกับ...พ่อ

 

คนขี้ขลาด

ยังไงๆก็ยังคงขี้ขลาดอยู่วันยังค่ำ

มันไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายๆ

 

ตาลยังไงก็ยังเป็นตาล

เป็นตาลที่ขี้ขลาดเหมือนเดิม

 

ยังไงก็ยังไม่กล้าอยู่ดี

ได้แต่หยิบมือถือมากดดู

แต่ก็ไม่กล้าโทรไปถาม

ไม่กล้าไปคนเดียว 

 

ตาลมันขี้ขลาด ~

กลัวคำตอบที่จะได้รู้

ตาลก็ได้แต่หนี

หนีความจริงไปเรื่อย

เฮอะ ทุเรศ ชะมัดเลย 

 

ตาลบอกกับตัวเองเสมอว่า...

ตาลต้องโทรไปถามอ.ว่ามันคืออะไร?

ตาลต้องไปมหาลัยไปจัดการเรื่องเลือกภาค

ตาลต้องเข้มแข็งแล้วทุกอย่างมันจะดีขึ้น

ตาลต้องไม่หนีปัญหาต้องกล้ามากกว่านี้ 

 

แต่....ตาลยังทำไม่ได้

ตาลทำไม่ได้เลยสักอย่าง 

 

ตาลเรียนวิชาเลือก จิตวิทยา

วิชาที่มีแต่คนบอกอย่าเรียน มันยาก จะฉุดเกรด

แต่ตาลก็ยังลง

เพราะลึกๆตาลอยากเรียนจิตวิทยามานานแล้ว

แต่พ่อไม่ชอบ

วิชานี้มันเป็นวิชาเดียวที่ตาลไม่เคยโดด และได้ A

 

ตาลควรจะทำอย่างไงกับตัวเองกันแน่

ตาลควรจะบอกพวกเขาไหม?

แต่...แค่เกริ่นไปว่าจะซิ่วก็ถูกบอกว่า...

"จะซิ่วไปทำไม เรียนที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว ไม่ต้องซิ่วหรอก" 

 

กลางวัน ตาลยิ้ม หัวเราะ

กลางคืน ตาลกลับนอนร้องไห้

ตาลต้องเป็นอย่างนี้อีกนานแค่ไหนกัน?

edit @ 24 Mar 2008 16:12:01 by ~*T@[n]M@*~

เอิ๊ก เอิ๊ก

ขอเตือนว่า...

บร้าาาาาาาาาาาาา

..............

........

...

.

ตาล 

ทะเลาะกับพี่

บวก

เกรดออกแล้วละ5555+

+++++++++

+++++

+++

+

ลั้นล้า ~

คนบ้าอะไรไม่รู้เก่งชะมัดเลย

ติด F ไป 2เทอมรวด5555+

 แถมติดวิชาหลักๆคณะทั้งนั้น

โง่ได้อีก5555+

แถมเก่งมากๆนอกจากจะติด F แล้วตาลยังติด X อีก

เอิ๊กๆ เกรด X เกรดบ้าอาไรเนี่ย

น่าจะได้ S มาอีกตัวนะ(มี่ไหม?)

จะได้เป็น SFX ไปเลย

ยังไม่พอๆๆ

GPAไม่ออกแต่ดันขึ้น

"ไม่จำแนกสภาพนิสิต"แทน

เอิ๊กๆ สงสัยถูกเตะโด่งออกจามหาลัยแล้วมั้งเรา

555555555555555555555555555

55555555555555555555

5555555555555

5555555

555

5

^

^

^

^

^

^

^

^

^

ใครเข้ามาอ่านคงคิดว่าอีนี่มันมันบ้าไปแล้ว

ที่จริงตาลก็อยากจะบ้า บ้าไปให้รู้แล้วรู้รอด

ไม่ต้องรับรู้ ไม่ต้องรู้สึกอะไรอีก

แต่มันก็ทำไม่ได้

บางทีอยากจะ"กล้า"

กล้าที่จะทำบางสิ่งที่ทำให้ตาลไม่ต้องรับรู้อะไรอีก

แต่บอกแล้วว่าตาลมันขี้ขลาด

ดีแต่แอบร้องไห้ไปวันๆ

พอมีเรื่องกับพี่

ตาลก็เอาแต่หนีปัญหา

กลัวนั่นกลัวนี่

เฮอะ

ตาลเกลียดตัวเองชะมัด

 

เกลียดๆๆๆๆๆ

 

เกลียด

 

 

edit @ 21 Mar 2008 01:03:33 by ~*T@[n]M@*~